Rhodesian Ridgeback

Kraj pochodzenia

Republika Południowej Afryki (a konkretnie Rodezja, czyli dzisiejsze Zimbabwe)

Klasyfikacja FCI

Grupa 6: Psy gończe, umaszczenia i rasy pokrewne
Sekcja 3 - Rasy pokrewne
Bez próby użytkowości.

Wysokość

Samce: 63 - 69 cm; Suki: 61 - 66 cm

Historia w pigułce

Psy charakteryzujące się pasem sierści rosnącym w przeciwnym kierunku zostały opisane już w XV wieku w Rodezji, czyli dzisiejszym Zimbabwe. Były one hodowane przez plemię Hottentot jako cenne psy myśliwskie, stróżujące i do towarzystwa. Psy te pracowały w sforach i miały za zadanie trzymać zwierzynę (najczęściej lwy) do czasu przybycia myśliwych, ale nigdy, jak się czasem błędnie twierdzi, nie służyły bezpośrednio do polowań jako takich. Gdy europejscy imigranci przybyli do Afryki, liczba psów, które ze sobą przywieźli, wzrosła. Psy te krzyżowały się z psami myśliwskimi Hottentotów. Psy te były głównie w typie canine i greyhounda, a ta krzyżówka dała początek rasie Ridgeback, jaką znamy dzisiaj. Francis Richard Barnes przeprowadził się do obszaru Matebelelan (południowo-zachodnie Zimbabwe) w 1910 roku i założył hodowlę Eskdale Ridgebacks (miał samicę Judy i samca Dingo), ale zdecydował, że Ridgebacki muszą być ujednolicone pod względem koloru i wielkości. I tak spod jego pióra wyszedł pierwszy wzorzec rasy w 1922 roku. F. R. Barnes został również prezesem pierwszego w historii klubu Rhodesian Ridgeback Club. Pierwsze Ridgebacki trafiły do nas dopiero stosunkowo późno, bo w 1987 roku.

Charakter

Rhodesian Ridgeback to dumne, pewne siebie, inteligentne i oddane zwierzę, które potrafi stać na głowie i być dość uparte. Ma jednak wrażliwą naturę. Rasa ta jest odpowiednia dla osób z chłodną głową i wyrozumiałością, surowość i przymus nie mają miejsca w ich wychowaniu. Ridgeback to pies, który uwielbia ruch, dlatego nie nadaje się dla osób wygodnych, a nawet godzinny spacer dziennie go nie zadowoli. Świetnie nadaje się do canicrossu, coursingu czy długich spacerów w terenie, potrafi też dotrzymać kroku koniowi podczas przejażdżki. Przyda się również w treningu myśliwskim, szczególnie na zwierzynę czarną. Szczeniak musi być blisko swojego właściciela przez cały czas i najlepiej w bliskim kontakcie, więc lęk separacyjny może być problemem, dlatego ważne jest, aby przyzwyczaić szczeniaka do samotności w ciągu kilku dni od przybycia do nowego domu. Nie zauważa obcych lub jest wobec nich zdystansowany, ale w razie potrzeby może interweniować i chronić swoich ludzi lub mienie - w końcu stróżowanie i obronę ma we krwi.

Umaszczenie

Sierść Rhodesiana Ridgebacka jest gęsta, delikatna i łatwa w pielęgnacji; wystarczy raz na jakiś czas przeczesać ją gumową szczotką z delikatnym włosiem. Umaszczenie może wahać się od jasnego pszenicznego do czerwonego pszenicznego. Kufa i uszy mogą być ciemne. Zwłaszcza w Niemczech mahoń jest bardzo modnym kolorem, ale nie jest pożądany zgodnie ze standardem.

Zdrowie

Jest to ogólnie silna rasa, która nie jest predysponowana do chorób dziedzicznych. Ze względu na jego wielkość należy uważać na występowanie dysplazji stawów biodrowych i łokciowych, a skręt żołądka nie jest rzadkością. Zimą należy unikać przeziębień, na które Ridgeback jest bardziej podatny (zarówno w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz).