Maltańczyk

Kraj pochodzenia: Malta (pod patronatem Włoch)

Klasyfikacja FCI

Grupa 9: Rasy społeczne

Sekcja 1 - Bichony i rasy pokrewne.

Wysokość

21 - 25 cm

Samice: 20 - 23 cm

Historia w pigułce

Maltańczyk to starożytna rasa, która została wyhodowana głównie na Malcie i tam też została ukształtowana w swojej ustalonej formie. Mały biały pies o dłuższej sierści został opisany przez Arystotelesa na Malcie. W tamtych czasach ten uroczy piesek był symbolem bogactwa i władzy. W starożytnej Grecji i Egipcie znaleziono również statuetki psów, które mają uderzające podobieństwo do dzisiejszego psa maltańskiego. Po upadku cesarstwa rzymskiego sława psa zmalała i był on powszechnie wykorzystywany jako łowca gryzoni na statkach w portach. Za panowania Henryka VIII maltańczyk przybył do Europy i ponownie zagościł na kolanach zamożnych dam. Maltańczyk był również własnością słynnej miłośniczki psów, królowej Wiktorii, a rasa była mniej więcej wielkości wiewiórki. Jednakże, gdy rozpoczęto krzyżowanie z innymi rasami, takimi jak małe spaniele i pudle, oryginalny maltańczyk został prawie wymazany. Powstały nowe rasy, takie jak hawańczyk, bolończyk i bichon frise. Do początku XX wieku w Ameryce maltańczyki były hodowane w celu umaszczenia, a rasa została również "zrujnowana" przez fakt, że zagraniczni hodowcy chcieli dostosować rasę do własnego wizerunku (dlatego standard Amerykańskiego Związku Kynologicznego i FCI nadal nieznacznie się różnią). W Europie ciosem dla rasy była II wojna światowa i druga połowa XX wieku. Maltańczyk został uznany przez FCI za odrębną rasę w 1989 roku.

Charakter

Maltańczyk jest bardzo inteligentnym, dobrze wyszkolonym i szczęśliwym psem. Pomimo okazjonalnego uporu, jest to rasa odpowiednia dla początkujących. Chociaż wygląda, jakby chciał tylko tarzać się na kanapie i przytulać przez cały dzień, jest aktywnym i aktywnym psem nadającym się do agility. Jest bardzo przywiązany do swojej rodziny i wymaga dużo uwagi i pieszczot. Nie lubi być sam, ale dzięki jego rozmiarom nie ma problemu z zabraniem go niemal wszędzie.

Sierść i umaszczenie

Sierść jest długa, jedwabista i prosta w odcieniach czystej bieli i kości słoniowej. Należy ją szczotkować codziennie lub co drugi dzień i stosować dobrej jakości kosmetyki - w przeciwnym razie sierść nie będzie miękka i piękna. Sierść maltańczyka nie linieje.

Zdrowie

Najczęstsze schorzenia, które mogą wystąpić u maltańczyka to zwichnięcie rzepki, złośliwe przekrwienie (choroba mięśni szkieletowych) i nadmierne łzawienie.