Jamnik

Kraj pochodzenia

Niemcy

Klasyfikacja FCI

Grupa 4: Jamniki

Z testem wydajności.

Wysokość

U jamników nie określa się wysokości w kłębie, lecz obwód klatki piersiowej.

Standard: samce 37 - 47 cm; samice 35 - 45 cm (waga 8 - 9 kg)

Karzeł: samce 32 - 37 cm; samice 30 - 35 cm

Królicze: samce 27 - 32 cm; samice 25 - 30 cm (zarówno jamniki karłowate, jak i królicze mają wagę do 5 kg).

Historia w pigułce

Krótkonożne psy z długim grzbietem były znane już w starożytnym Egipcie, ale możemy z całą pewnością stwierdzić, że korzenie jamnika jako takiego sięgają średniowiecznych Niemiec, kiedy to niskonożne psy (podobne do dzisiejszego standardowego jamnika z gładką sierścią) zostały wyhodowane z brachyrów do pracy pod ziemią - to właśnie z tych psów stopniowo wyhodowano jamnika. Po skrzyżowaniu z tak zwanymi rasami spanieli powstały warianty długowłose i szorstkowłose, a rasa stała się bardziej elegancka. Jamniki cieszyły się wielką sławą na początku XIX wieku, ale od lat pięćdziesiątych XIX wieku ich popularność gwałtownie spadła i dopiero wraz z pierwszym oficjalnym standardem napisanym w 1879 roku ich popularność, która trwa do dziś, zaczęła powracać. Do znanych miłośników rasy należą Pablo Picasso, George Orwell i Andy Warhol. Dziś jamnik jest wszechstronnym psem myśliwskim, który może pracować zarówno w jamie, jak i poza nią, ale przede wszystkim jest popularnym towarzyszem. W naszym kraju "Klub Hodowców Jamników" został założony w 1937 roku.

Charakter

Inteligentny, pewny siebie, uparty i przyjazny - to w skrócie główne cechy charakteru tego psa. Jamnik potrzebuje konsekwentnego i jasnego wychowania z gruntowną socjalizacją. Często mówi się, że jamniki są skłonne do agresji, więc konsekwencja i brak rozpieszczania w ich wychowaniu jest naprawdę w porządku. Dobrze wychowany jamnik jest świetnym towarzyszem, którego można zabrać wszędzie. Jest lojalny wobec swojego pana i choć może się tak nie wydawać, jest doskonałym stróżem, który niczego nie przegapi. Chociaż często myślimy o jamniku jako o "psie, którego nasza babcia miała na podwórku, gdy byliśmy dziećmi", jest to pies, który potrzebuje sporo ruchu - wypuszczenie go do ogrodu lub krótki spacer wokół bloku to za mało. Jamnik ma reputację, zwłaszcza wśród osób, które nigdy go nie posiadały lub nie udało im się go dobrze wytresować, jako psa źle wychowanego, a szkoda, bo pomimo sporego stopnia uporu, jest to pies, którego można nauczyć i który może być dobrze zmotywowany do pracy, jeśli jest odpowiednio wyszkolony.Ta "plotka" jest również podsycana przez fakt, że jamniki są mistrzami w czytaniu swoich właścicieli, a zatem wykorzystają każdą niekonsekwencję na swoją korzyść, a także lubią robić rzeczy po swojemu, gdy czują, że ich właściciel nie może sobie z tym poradzić. Jamniki uwielbiają kopać, więc dobrze zabezpieczony ogród jest koniecznością, w przeciwnym razie lubią się po nim włóczyć.

Sierść i umaszczenie

Gładkowłosy: sierść jest krótka, przylegająca i gęsta. Włos jest twardy w dotyku. Do pielęgnacji wystarczy raz na jakiś czas przejechać po niej gumową szczotką.

Szorstkowłosy: Sierść jest szorstka, gęsta i szorstka w dotyku. Na pysku włosy tworzą charakterystyczną brodę. Sierść powinna być regularnie przycinana.

Długowłosa: średniej długości, gęsta i przylegająca sierść, która jest dłuższa na szyi, klatce piersiowej, przednich łapach, tylnej części ud i ogonie, gdzie tworzy "flagę". Sierść powinna być szczotkowana regularnie co tydzień.

Jamniki mogą mieć następujące umaszczenia: rude (także z domieszką czarnych włosów), czarno-rude, ciemnobrązowe i jasnobrązowe (dla psów szorstkowłosych), brązowo-rude i merle (tylko dla psów długowłosych i krótkowłosych). Chociaż pożądane jest umaszczenie białawe, nie jest ono dozwolone.

Zdrowie

Ze względu na nietypową budowę ciała (długi grzbiet i krótkie nogi), jamnik cierpi szczególnie na wypadnięcie dysku, które jest bardzo bolesne i często prowadzi do paraliżu. Inną chorobą, która często dotyka jamniki, jest achondroplazja, która jest chorobą dziedziczną związaną z zaburzeniem rozwoju chrząstki. Ważne jest, aby jamnik nie poruszał się po gładkich i śliskich powierzchniach, nie wchodził po schodach, nie zeskakiwał np. z mebli i miał regularną, rozsądną ilość ruchu, co jest ważne dla prawidłowego umięśnienia pleców. Nie należy również przekarmiać jamnika, aby nie cierpiał na otyłość. Ogólnie jednak rasa ta jest dość długowieczna (średnio od 12 do 16 lat).