Jak radzić sobie ze zmianami w rutynie naszych zwierząt jesienią?

Wielu z nas zyskuje nowego członka rodziny podczas letnich wakacji, kiedy częściej przebywamy w domu i mamy więcej czasu, aby spędzić go ze zwierzakiem, przyzwyczaić go do życia w naszym domu i nauczyć go nawyków higienicznych. Ale co zrobić z kotem lub psem, gdy wakacje skończą się we wrześniu?

Często nasze zwierzęta tak bardzo przyzwyczajają się do naszej obecności, że mogą rozwinąć lęk separacyjny po powrocie do normalnej pracy lub szkoły.

Jest to stan, w którym pies lub kot staje się tak silnie przywiązany do swojego właściciela, że odczuwa strach, niepewność i niepokój, gdy ten go opuszcza. Zwykle objawia się to różnymi formami niepożądanego zachowania, które może przypominać "zemstę".

Oddawanie moczu - podczas gdy Twój pupil świetnie sobie radził podczas wakacji, po powrocie do domu nagle odkrywasz kałuże, często w najbardziej nieoczekiwanych miejscach. Szczególnie koty mogą być bardzo kreatywne w wyborze nowej "toalety".

Dzieje się tak, ponieważ stres związany z rozłąką może prowadzić do zwiększenia metabolizmu, powodując nagłą potrzebę natychmiastowego wypróżnienia. Jeśli tak się stanie, warto mieć pod ręką środek do usuwania nieprzyjemnych zapachów.

Eksponowanie dźwięków - pies próbuje przywołać swojego właściciela poprzez nieustanne szczekanie lub wycie, a kot wyraża swój niepokój poprzez natarczywe miauczenie. Takie wokalne ekspresje mogą naprawdę "urozmaicić" sąsiedzkie relacje w bloku.

Niszczenie mebli - uczucie rozłąki często wyzwala w psach naturalną potrzebę gryzienia, co dla nas może oznaczać żucie przedmiotów - od bibelotów i butów po meble, takie jak nogi stołów i krzeseł. Niektóre psy mogą próbować desperackiej ucieczki, gdy są zestresowane i mogą dosłownie rozbić drzwi mieszkania w trakcie tego procesu.

Możemy częściowo chronić nasze meble, przekierowując ich uwagę na bardziej odpowiednie przedmioty do żucia, takie jak poroża.

Koty natomiast próbują rozładować swój niepokój poprzez drapanie i ostrzenie pazurów, co pomaga rozładować napięcie. Niestety, często jest to przenoszone przez sofę lub meble. Pomocna może okazać się drapak, w którym zwierzę może oddawać się tym zachowaniom, nie niszcząc przy tym naszego mienia.

Niechęć do jedzenia - niektóre zwierzęta nie są w stanie przyjmować pokarmu pod nieobecność właściciela z powodu stresu związanego z rozłąką, co może stanowić problem zwłaszcza w przypadku kilkudniowej nieobecności. Po powrocie właściciela, pies pochłonie jedzenie tak szybko, że następnie je zwymiotuje.

Zwiększone wydzielanie śliny - u niektórych zwierząt nadmierny stres objawia się silnym wydzielaniem śliny. Możemy to zauważyć, gdy ich pysk i klatka piersiowa są mokre po powrocie. Stale wilgotne futro tworzy idealne środowisko dla drożdży, które mogą powodować stany zapalne skóry.

Wylegiwanie się - ten objaw jest szczególnie powszechny u kotów. Czasami oznaki stresu nie są wyraźnie widoczne w ich zachowaniu, ale zdradza je nagłe i nadmierne leniuchowanie.

Stereotypowe ruchy - jeśli lęk separacyjny nie jest rozwiązywany przez długi czas, a zwierzę jest regularnie narażone na stres, z którym nie może sobie poradzić, może dojść do zaburzeń snu. Mogą one objawiać się, zwłaszcza u bardziej aktywnych ras, różnymi niezrozumiałymi i powtarzającymi się ruchami. Na przykład kręceniem się w kółko, gonieniem własnego ogona lub bieganiem z boku na bok wzdłuż ogrodzenia. Pies może spędzić w ten sposób wiele godzin, co może prowadzić do całkowitego wyczerpania.

Samookaleczenia - najpoważniejszą konsekwencją lęku separacyjnego są zachowania samookaleczające, w których czworonożny pupil drapie się lub kopie tak intensywnie, że rani sobie łapy lub pazury. Może również żuć meble lub ogrodzenia, aż do zranienia pyska, lub zacząć żuć własne kończyny z frustracji.

I jak uniknąć tych "scenariuszy katastrofy"? Czasami może nas zaskoczyć, jak niewielkie zmiany w naszym zachowaniu mogą znacząco pomóc zwierzęciu.

Ideałem jest zminimalizowanie lub całkowite pominięcie pożegnań przy wychodzeniu z domu i powitań po powrocie. Nasze zwierzęta przeżywają te chwile bardzo intensywnie - i chociaż miło jest, gdy pies wita nas radośnie, gdy wracamy, może to zaostrzyć ich uczucie niepokoju, gdy nas nie ma.

Jeśli zwierzę nie postrzega naszego wyjazdu jako wielkiego wydarzenia, sytuacja jest znacznie łatwiejsza do zniesienia. Niewielkie odwrócenie uwagi, takie jak wąchanie lub lizanie poduszki, może również pomóc.

Oczywiście trening samotności powinien być oczywistością podczas letnich wakacji. Możesz spróbować zostawić swojego zwierzaka samego na chwilę, być może w sąsiednim pokoju, i stopniowo wydłużać ten czas.

Zwierzęta mogą również skrócić czas spędzany bez ciebie, korzystając z różnych zabawek. Na przykład, piłki z przysmakami działają dobrze, aby utrzymać ich uwagę.

Klatka może również pomóc w treningu samotności, który pies postrzega jako bezpieczną przestrzeń i własną "jaskinię". Tak przygotowany zwierzak nie odbiera Twojego odejścia jako tragedii i może pozostać sam przez jakiś czas. Aby poczuć się bardziej swobodnie, szczególnie na początku, możesz obserwować swojego zwierzaka za pomocą kamery.

Zmian w zachowaniu zwierzęcia nigdy nie należy lekceważyć - mogą one być również oznaką innego problemu zdrowotnego, który może wykluczyć tylko weterynarz.

Chociaż lęku separacyjnego nie da się pokonać bez treningu, w cięższych przypadkach weterynarz może również przepisać leki, które znacznie przyspieszą rozwiązanie problemu.

Dominika Ballayová, kierownik Super zoo Homebox Nitra, ambasadorka Super zoo

"Zaburzenia behawioralne u psów i kotów są dość często spotykane w medycynie weterynaryjnej. Praca lekarza weterynarii zaczyna się od dokładnego wywiadu. Zadajemy właścicielowi pytania, które pomagają nam dowiedzieć się, co dokładnie dzieje się w gospodarstwie domowym między właścicielem a jego zwierzęciem. Pomocna może być dokumentacja wideo lub fotograficzna problemu. Zwierzę musi zostać w pełni zbadane. Tylko wtedy można zidentyfikować problem i zaproponować odpowiednie leczenie. Terapia zaburzeń behawioralnych jest psychologiczna (z wykorzystaniem technik modyfikacji zachowania), medyczna (substancje psychotropowe, feromony, fitoterapia) lub łączona. W terapii nie zaleca się karania zwierzęcia ani zapewniania mu drugiego zwierzęcego towarzysza. Leczenie powinno być prowadzone cierpliwie i wytrwale, rokowanie jest zwykle korzystne" - mówi dr Mária Petríková, Super zoo vetina Bratislava.