Doberman

Kraj pochodzenia: Niemcy

Klasyfikacja FCI

Grupa 2: Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie

Sekcja 1: Pinczery i sznaucery

Z testem pracy.

Wysokość

Psy: 68 - 72 cm
Suki: 63 - 68 cm

Historia w pigułce

Doberman został wyhodowany w Niemczech pod koniec XIX wieku przez poborcę podatkowego Louisa Dobermanna, który zdawał sobie sprawę, że jego zawód jest niebezpieczny i potrzebował psa u swojego boku, który chroniłby go bezkompromisowo. Jego wizją było wyhodowanie temperamentnego i nieustraszonego psa, który byłby doskonałym stróżem i obrońcą. Dobermann był również policjantem i przedstawicielem rasy miejskiej, który miał prawo zabijać bezpańskie i niechciane psy. Hodował jednak psy, które nadawały się do hodowli jego "super rasy". Skrzyżował swoją ulubioną sukę Schnuppe, która była szarą krzyżówką, z psem rzeźnickim (który jest pierwowzorem Rottweilera). Nie jest pewne, jakie inne rasy zostały skrzyżowane na początku procesu hodowlanego, ale najprawdopodobniej weimaraner, dog niemiecki i chart. Po śmierci Louisa Dobermanna jego "berło" przejął Oto Göller, który założył National Dobermann Pinscher Club. Standard rasy został zatwierdzony w 1910 roku. Oto Göller był właścicielem dobermana o imieniu Graf Belling, który z wyglądu przypominał dzisiejsze dobermany, a także dorównywał im pod względem psychicznym. Göller zachęcał do hodowli bardziej wszechstronnych i dobrodusznych psów, choć pewien stopień czujności był pożądany. Doberman szybko zyskał popularność wśród policji i wojska. Wraz z Airedale Terrierem i owczarkiem niemieckim były jednymi z pierwszych ras użytkowych w historii. Podczas pierwszej wojny światowej wiele dobermanów zostało wywiezionych do Ameryki i tylko garstka z nich wróciła, co wstrząsnęło rasą. Nie minęło jednak wiele czasu, zanim rasa odzyskała popularność i stała się bardzo popularna nie tylko w Europie, ale także w Ameryce. Reputacja dobermanów została znacznie nadszarpnięta przez wykorzystywanie ich jako psów stróżujących w obozach koncentracyjnych i podczas II wojny światowej. Psy te były bardzo ostre i celowo rozwijały agresję wobec ludzi.

Charakter

Doberman to energiczny pies, który nadaje się dla konsekwentnego, aktywnego i pewnego siebie właściciela. Jest zależny od swojej rodziny, musi być jak najbliżej niej i ma tendencję do bycia cichym w domu (jeśli ma wystarczającą ilość ćwiczeń umysłowych i fizycznych). Doberman jest bardzo inteligentnym psem, którego można łatwo i dobrze wyszkolić. Nie możemy jednak zapominać, że ma on zakodowany silny instynkt stróżujący i obronny, którego nie należy lekceważyć. Doberman wymaga łagodnego wychowania z wyraźnymi granicami i dokładnej socjalizacji.

Sierść i umaszczenie

Sierść dobermana jest krótka, gładka i gęsta. Ze względu na brak podszerstka (a także ze względu na jego zależną od człowieka naturę) niemożliwe jest trzymanie dobermana na zewnątrz. Dwa dopuszczalne kolory to czarny lub brązowy z czerwono-brązową, dobrze zaznaczoną opalenizną.

Zdrowie

Rasa ta, bardziej niż inne rasy, często cierpi na kardiomiopatię rozstrzeniową (stan, w którym serce staje się powiększone, a zatem nie może, między innymi, wystarczająco pompować krwi). Inne powszechne schorzenia obejmują chorobę von Willebranda (choroba powiek), zespół Wobblera (choroba kręgosłupa szyjnego) oraz dysplazję łokci lub kolan.