Boston Terrier

Kraj pochodzenia: USA

Klasyfikacja FCI

Grupa 9: Rasy społeczne

Sekcja 11 - Małe rasy molosowate

Wysokość

38 - 43 cm

Historia w pigułce

Kiedy Anglicy wyemigrowali do Ameryki pod koniec XIX wieku, zabrali ze sobą swoje psy. Wśród nich były buldogi angielskie, które krzyżowały się z miejscowymi lżejszymi białymi terierami. Początkowo nie było zamiarem wyhodowanie nowej rasy, ale dzięki przypadkowemu krzyżowaniu odkryto, że pojawiła się rasa odpowiednia do walk psów. Od 1893 roku (do tego czasu rasa nazywała się "American Bull Terrier"), rasa została przemianowana na "Boston Terrier" i była ceniona za świetne relacje z ludźmi, ale także za zdolność do walki na arenie. Z biegiem czasu okazało się jednak, że Boston Terrier nie ma szans z American Staffordshire Terrierem w meczach na arenie, więc został wycofany z meczów, a jego zastosowanie zawężono do łowców gryzoni. Jednak ludzie zaczęli uważać go za świetnego towarzysza i stał się bardzo popularny w Ameryce. Po wyeksportowaniu do Europy boston nigdy nie osiągnął takiej sławy, jaką miał w Ameryce, a ludzie często mylą go z buldogiem francuskim, który jest odważniejszy i występuje w większej liczbie kolorów.

Charakter

Boston terrier ma zrównoważony i przyjemnie odważny temperament. Nie podda się ot tak i nie da się zastraszyć rozmiarowi przeciwnika. Ma łagodną, ale nie wrażliwą naturę i ze względu na swój temperament wymaga dużo ruchu każdego dnia. Boston jest idealnym psem rodzinnym; lojalny, czuły, przystosowujący się, przyjazny, ale także zdolny do zgłaszania wszystkiego, co podejrzane. Nie jest agresywny, ale potrafi też zachować zimną krew (w końcu to terier). Boston terrier może być również polecany dla początkujących, którzy potrafią konsekwentnie i uprzejmie szkolić swojego psa.

Szata i umaszczenie

Rasa ta występuje w dwóch kolorach, a mianowicie czarnym z białymi znaczeniami lub pręgowanym z białymi znaczeniami.

Zdrowie

Charakterystyczną cechą rasy jest krótka kufa, która niestety powoduje trudności w oddychaniu (zwłaszcza w upale). Często występują również problemy z oczami, a także zwichnięcie rzepki. Bostony gorzej znoszą znieczulenie, a ze względu na większy, okrągły korpus, samice mają trudności z porodem, więc zwykle konieczne jest cesarskie cięcie.