marka Biszonek
5 min. czytania
Alaskan Malamute
Alaskan Malamute, pochodzący z USA, to potężny i silny pies, który powstał w wyniku krzyżowania z rodzimymi psami z Alaski. Znany jest ze swojej wytrzymałości i zdolności do ciągnięcia sań, a także przyjaznej i wrażliwej natury. Jest idealnym towarzyszem dla aktywnych właścicieli, którzy mogą zaoferować mu dużo ruchu i przestrzeni. Malamut jest bardzo oddany i przywiązany do swojej rodziny, ale wymaga zdecydowanego przywództwa, ponieważ ma tendencję do dominacji. Jego gęsta sierść wymaga regularnej pielęgnacji, zwłaszcza w okresie linienia. Alaskan Malamute to świetny pies pracujący, który nadaje się do pracy na świeżym powietrzu, ale nie nadaje się do życia w środowisku miejskim.
Alaskan Malamute to najsilniejszy z psów nordyckich. Ale pod nieco szorstką skórą kryje się wrażliwa, przyjazna dusza i doskonały pies pracujący, idealny do sportów ciągnięcia.
Kraj pochodzenia
USA (patronat sprawowany przez Rosję)
Klasyfikacja FCI
Grupa 5: Rasy najwyższe i prymitywne
Sekcja 1 - Nordyckie psy zaprzęgowe
Bez testu pracy
Wysokość
Samce: 58 - 64 cm
Suki: 58 - 64 cm
Historia w pigułce
Rasa ta jest jedną z najstarszych ras psów nordyckich. Powstała w XVIII wieku, kiedy to rdzenni mieszkańcy Alaski (zwani Mahlemuti) celowo wyhodowali wytrzymałego, ale odpornego psa, który mógł nosić ładunki latem i ciągnąć sanie zimą. Często pomagał w polowaniach na większą zwierzynę. Podczas tak zwanej "gorączki złota" nad rzeką Klondike, rasa zyskała wielką sławę, ponieważ zapotrzebowanie na te psy było ogromne. Wkrótce potem rozpoczęła się era wyścigów psów zaprzęgowych i niestety upadek malamutów, ponieważ do tego sportu potrzebne były szybsze i mniejsze psy. W ten sposób narodziła się rasa husky syberyjski, a malamuty alaskańskie zeszły na dalszy plan, ponieważ popyt na nie gwałtownie spadł. Ponieważ husky nie są tak wytrzymałe jak malamuty, rasy zaczęły się ze sobą krzyżować i tak się złożyło, że pozostało bardzo niewiele oryginalnych malamutów. Ale pod koniec lat dwudziestych XX wieku rasa została szczęśliwie uratowana "za pięć dwunasta".
Charakter
Malamuty mają łagodny i przyjazny charakter. Jest to jednak aktywna rasa, która potrzebuje wystarczającej ilości ćwiczeń fizycznych każdego dnia (canicross, jazda na rowerze, długie spacery po zróżnicowanym terenie itp.) Właściciel malamuta alaskańskiego powinien być zdecydowany i suwerenny, ponieważ malamut potrzebuje zdecydowanego i jasnego przywództwa; może mieć tendencję do dominacji. Mimo to jest to wrażliwa rasa, która nie toleruje nudy ani presji. Jest samowolny, więc nie oczekuj 100% posłuszeństwa, ale przy odpowiednim prowadzeniu może zaskakująco dobrze radzić sobie w szkoleniu. Jest bardzo emocjonalnie przywiązany do swojego właściciela i jego rodziny, nie lubi być sam i potrafi wzorowo okazywać swoje uczucia i oddanie. Malamut potrzebuje przestrzeni i natury, więc oczywiste jest, że nie nadaje się do mieszkań miejskich. Rodzimi hodowcy przywiązywali dużą wagę do charakteru swoich psów i hodowali tylko te, które nie wykazywały oznak agresji wobec ludzi lub innych psów. W przeciwnym razie pies był usuwany z hodowli lub poddawany eutanazji. Wynika to z faktu, że agresywne psy stanowiłyby poważny problem w codziennym życiu Eskimosów; jeśli nie wręcz wyrok śmierci dla właściciela problematycznego psa lub reszty stada.
Sierść i umaszczenie
Sierść okrywowa jest twarda, a podszerstek bardzo gęsty. Podczas linienia gubi ogromną ilość sierści, która powinna być szczotkowana codziennie. Poza okresem linienia wystarczy raz w tygodniu. Umaszczenie jest najczęściej szare lub czarne, zawsze z pożądaną maską, z dolną częścią ciała i nogami w kolorze białym.
Zdrowie
W trudnych warunkach Alaski potrzebne były wytrzymałe i zdrowe psy, więc malamuty są generalnie jedną ze zdrowszych ras, jednak - podobnie jak w przypadku wszystkich większych ras - może wystąpić dysplazja stawów łokciowych i biodrowych. Dobrym pomysłem jest również zwracanie uwagi na dziedziczne choroby oczu.
Czy wiesz, że...
Alaskan Malamute to jedna z tak zwanych ras pierwotnych, co oznacza, że człowiek miał minimalny udział w jej rozwoju i hodowli. Dlatego jego silny instynkt stadny jest oczywisty. Mówi się, że malamuty są potomkami paleolitycznych hybryd wilków, co może nie być dalekie od prawdy, biorąc pod uwagę jego wygląd.
