Agresja u papug

Papugi nie są zwierzętami domowymi

Wielu właścicieli pierzastych pupili odczuwa frustrację, gdy ich papuga zaczyna gryźć i atakować. W końcu dostali ją jako kumpla do przytulania! Jednak papugi nie są zwierzętami domowymi w prawdziwym tego słowa znaczeniu, jak psy czy koty. Chociaż lubią szukać towarzystwa swojego człowieka i ewentualnie kontaktu fizycznego, w sensie siedzenia na ramieniu lub bycia głaskanym, przytulanie jako takie nie wchodzi w rachubę. Właściciele papug muszą również przyznać, że zawsze stoją za uporczywym, niepożądanym zachowaniem papug. Jak objawia się agresja? Może to być wspomniane wcześniej gryzienie, dziobanie, krzyczenie, skakanie.

Przyczyny agresji

Najczęstszymi przyczynami agresji u papug są:

• Okres dorastania(dojrzewania) - będziesz potrzebował dużo cierpliwości i co najważniejsze konsekwencji w miarę dorastania Twojej papugi. Pamiętaj, że zachowania, na które pozwolisz młodemu i dorastającemu zwierzęciu, będą bardzo trudne do wyeliminowania w późniejszym okresie.
• Terytorializm, zazdrość - tutaj sprawa jest jasna; papuga broni swojego, niezależnie od tego, czy jest to jedzenie, ulubiona zabawka czy klatka. Dlatego ingerencja w klatkę powinna być naprawdę minimalna i najlepiej, gdy papugi w niej nie ma. Absolutnym tabu jest wkładanie palców do klatki (należy to wyjaśnić zwłaszcza małym dzieciom, które mogą zostać bardzo boleśnie ugryzione przez papugę). Należy uszanować fakt, że jest to dom papugi. Jednak zwierzę może również strzec i domagać się "swojego" człowieka.
• Zdenerwowaniei niezamierzona agresja - na przykład podczas zabawy, gdy papuga jest podekscytowana. Ważne jest, aby rozpoznać, kiedy zabawa staje się agresywna i wcześnie ją przerwać.
• Ból - jeśli papuga zaczyna zachowywać się inaczej, zawsze należy najpierw wykluczyć problem medyczny.
• Frustracja - Frustracja często wynika z samotności, małej i nieodpowiednio wyposażonej klatki oraz niewielkiej uwagi ze strony człowieka. Problem pojawia się również, gdy papuga odpoczywa i nie jest zainteresowana interakcją z człowiekiem, ale człowiek się jej domaga, lub podczas treningu klikerowego, gdy papuga nie wie, czego chce lub chce dużo i dlatego dziobie.
• Zmiana, strach - nowy członek rodziny, przeprowadzka, a nawet przestawianie mebli lub klatki. W przypadku strachu papuga wybiera odwrotną strategię i zamiast uciekać i wycofywać się, przechodzi do ofensywy i atakuje ze strachu.
• Wyuczona agresywność - zdobyta poprzez praktykę - coś się opłaciło, będę to robić dalej.

Jak radzić sobie z agresją

Na samym początku musimy wspomnieć, że nigdy, ale to naprawdę nigdy, nie należy karać papugi ani na nią krzyczeć. Albo pogorszysz zachowanie, albo wręcz przeciwnie, papuga wycofa się, zacznie się bać, skubać pióra itp. W każdym razie stracisz zaufanie papugi i naprawdę trudno będzie je odzyskać... Zawsze lepiej jest zapobiegać agresji niż ją rozwiązywać i korygować. Jedynym sposobem radzenia sobie z agresją jest nie pozwolić papudze "rządzić domem". Jak to zrobić?

• Nie zachęcaj do zachowań seksualnych. Jest to błąd, który popełnia wielu niedoświadczonych lub nowych właścicieli. Nie trzepocz piórami papugi ani nie drżyj tak, jak robią to ptaki między sobą. Dotyczy to głównie głowy i szyi.
• Papugamusi być otoczonaopieką przez wszystkich członków rodziny, aby nie przywiązała się do jednego z nich, a następnie nie upomniała się o niego i nie zaatakowała pozostałych.
• Bądź konsekwentny, ale nigdy agresywny lub złośliwy. Nie karz papugi za niewłaściwe zachowanie, umieszczając ją w klatce. Prawdopodobnie spowoduje to, że nie będzie chciała do niej wchodzić.

Jeśli nie masz pewności, jak poradzić sobie z zachowaniem papugi, musisz zwrócić się do specjalisty, który pomoże ci rozwiązać sytuację i poradzić sobie z nią w przyszłości.