Wilczarz irlandzki

Kraj pochodzenia

Irlandia

Klasyfikacja FCI

Grupa 10: Charty

Sekcja 2 - charty szorstkowłose

Bez testu pracy.

Wysokość

Mężczyźni: minimum 79 cm
Samice: minimum 71 cm

Historia w pigułce

Mówi się, że przodkowie wilczarza to duże, szorstkowłose psy w typie psa gończego, które przybyły do Irlandii wraz z Celtami. Wzmianki o ich istnieniu pojawiają się w pismach rzymskich żołnierzy, którzy byli zafascynowani tymi gigantycznymi psami. W średniowieczu psy te były wysoko cenione i przekazywane jako cenny dar między władcami. Od XV wieku były używane - już pod nazwą wilczarzy - do ochrony stad przed wilkami. W XVII wieku eksport wilczarzy z Irlandii został zakazany przez Olivera Cromwella. Z powodu głodu i stale malejącej liczby wilków, psy te były coraz rzadziej wykorzystywane, a w konsekwencji ich liczba spadła wraz ze spadkiem popytu na nie. Jednak w połowie XIX wieku, dzięki George'owi Grahamowi, który skrzyżował wilczarze z barzojami, deerhoundami i dogami, wilczarz doświadczył stopniowego powrotu do znaczenia. W wyniku tej krzyżówki psy stały się jeszcze potężniejsze i silniejsze. W 1886 roku ustanowiono standard i rasa zaczęła powracać do swojej świetności. Pierwszy wilczarz został sprowadzony do nas w 1985 roku i nadal jest stosunkowo rzadką rasą poza swoją ojczyzną.

Charakter

Wilczarz, wbrew swojej nazwie, jest psem o łagodnym i spokojnym usposobieniu. Jest oddany swojej rodzinie i spokojny w domu, ale potrzebuje dużo ruchu na świeżym powietrzu i nie należy lekceważyć jego instynktu łowieckiego. Wilczarz irlandzki jest spokojnym i dumnym psem, który na ogół dobrze dogaduje się z innymi psami, ponieważ nie ma skłonności do dominacji. Wilczarz może czasami wykazywać tendencję do bycia upartym, a jego wychowanie musi być konsekwentne, ale pełne miłości. Odpowiednim zajęciem dla wilczarza jest coursing.

Sierść i umaszczenie

Sierść wilczarza jest twarda i szorstka, a do jej pielęgnacji najlepiej używać grzebienia z metalowymi zębami. Sierść nie wymaga większej pielęgnacji, chyba że jest to pies wystawowy. Wilczarz irlandzki występuje w następujących kolorach: szarym, srebrnym, piaskowym, białym, płowym, pręgowanym i czarnym.

Zdrowie

Wilczarz irlandzki to ogromna rasa, której nie wolno przepracowywać w młodości, dopóki nie zakończy się rozwój szkieletu. W związku z tym powszechne problemy zdrowotne obejmują problemy ortopedyczne (np. dysplazja). Wilczarz jest wrażliwy na środki znieczulające (podobnie jak inne rasy chartów) i nie jest wolny od chorób serca lub postępującego zaniku siatkówki.