Jack russel terrier
5 min. czytania
Twój koszyk jest pusty
Nie wiesz co wybrać? Pomożemy Ci
Terier australijski to wytrwała rasa, która nie jest zbyt rozpowszechniona poza swoją ojczyzną. Szkoda jednak, bo ten mały i energiczny pies jest towarzyszem niemal do wszystkiego.
Kraj pochodzenia: Australia
Klasyfikacja FCI: Grupa 3: Teriery
Sekcja - teriery niskonożne
Wysokość
Około 25 cm
Historia w pigułce
Terier australijski to rasa, która powstała w XIX wieku bez ingerencji człowieka. Dlatego też nie wiadomo z przeszłości, jakie rasy były zaangażowane w jego powstanie. Jednak według genetyki najprawdopodobniej jest to Skye Terrier, Yorkshire Terrier, Dandie Diamond Terrier i nieistniejący już Black and Tan Terrier. Przed 1899 r. terier australijski był powszechnie widywany na wystawach pod nazwą teriera szorstkowłosego. Rozpowszechnienie teriera poza Australią, zwłaszcza w Europie, było spowodowane podróżami dyplomatów. W 1896 roku opracowano standard rasy. Pomimo popularności w swojej ojczyźnie, jest to rzadka rasa.
Charakter
Terier australijski nie zaprzecza typowej terierowatej naturze - jest czujny, lubi głośno szczekać, jest bardzo inteligentny i lubi kopać. Ma osobowość - duży pies ukryty w małym ciele, więc może być dominujący wobec innych psów. Nie jest mu również obcy upór. Jest jednak wiernym towarzyszem swojego pana i nie ma problemu z chronieniem go w razie potrzeby. Choć na pierwszy rzut oka może na to nie wyglądać, jest dobrym stróżem, ale potrzebuje codziennej dawki ruchu - zdecydowanie nie jest kanapowcem, któremu wystarczy jeden krótki spacer dziennie.
Sierść i umaszczenie
Pod dłuższą, okrywową sierścią znajduje się gęsty podszerstek. Sierść jest twarda i szorstka. Nadaje mu to psotny, niechlujny wygląd. Szczotkowanie raz w tygodniu wystarczy, aby utrzymać sierść w dobrym stanie. Należy tylko uważać na częste mycie szamponem. Terier australijski występuje w kolorze czerwonym, piaskowym, niebieskim, stalowym lub ciemnoszaroniebieskim z bogatą opalenizną.
Zdrowie
Terier australijski jest ogólnie zdrową i odporną rasą, która nie jest genetycznie obciążona żadną szczególną chorobą. Jednak, podobnie jak w przypadku innych małych ras, może wystąpić zwichnięcie rzepki.