Peterbald

Kraj pochodzenia

Rosja

Klasyfikacja FIFA

Grupa III: Koty krótkowłose i somalijskie

Historia w pigułce

Peterbald to młoda rasa, która powstała w 1994 roku w rosyjskim Sankt Petersburgu w wyniku eksperymentalnego skrzyżowania dwóch ras: kota dońskiego sfinksa i kota orientalnego, w celu wyhodowania bezwłosego kota orientalnego. Wpływ kota orientalnego jest już bardzo widoczny w kształcie głowy, dużych uszach i smukłym ciele z cienkim, długim ogonem. Z początkowego połączenia kota Don Sphynx i kota orientalnego, jedno z kociąt, a mianowicie samiec o imieniu Nocturne Iz Murino, stał się założycielem rasy peterbald. Rasa została uznana przez organizację FIFE dopiero w 2012 roku.

Charakter

Peterbald jest rasą ekstrawertyczną, bardzo żywą, aktywną, zabawną i uwielbiającą kontakt z ludźmi. Choć jest kotem nieco gadatliwym i głośnym, nie może pod tym względem konkurować z kotami syjamskimi. Nie lubi samotności, więc jeśli ma być sam przez większość czasu, lepiej zaopatrzyć się w dwa koty. Peterbald nie nadaje się do kawalerek i mniejszych mieszkań, ponieważ lubi przestrzeń do poruszania się i zabawy, więc drapaki i dużo mebli dla kotów są koniecznością. Należy poświęcić mu dużo uwagi na co dzień (wspólne zabawy i inne zajęcia), ponieważ jest to bardzo inteligentny kot.

Pielęgnacja sierści

Peterbald ma cztery odmiany sierści. Może być całkowicie bezwłosy, z bardzo krótką, delikatną, puszystą sierścią i bardzo krótką, szorstką sierścią. Długość sierści nigdy nie może przekraczać 2 mm. W miarę dojrzewania kota sierść może się zmieniać. Bardzo krótka sierść powinna być szczotkowana bardzo sporadycznie (jeśli w ogóle) miękką szczotką. Sierść musi być chroniona przed słońcem (jeśli peterbald wychodzi na zewnątrz, np. na smyczy) oraz przed zimnem w mieszkaniu w zimie.

Zdrowie

Jak dotąd nie są znane predyspozycje do chorób dziedzicznych u tej rasy. Należy zwrócić większą uwagę na skórę, która produkuje więcej sebum, na oczy, ponieważ peterbald nie ma rzęs, które zatrzymywałyby cząsteczki kurzu i inne zanieczyszczenia, a także na uszy - ponownie ze względu na większą produkcję sebum.