marka 
Perská kočka
5 min. czytania
Kot egzotyczny
Czy wygląd kota egzotycznego wydaje Ci się znajomy? Zgadza się - kot egzotyczny to w zasadzie kot perski z krótszą sierścią, ale wyhodowany przez amerykańskich hodowców. Zachował jednak cechy charakterystyczne dla kota perskiego.
Kraj pochodzenia: USA
Klasyfikacja FIFE: grupa I - koty perskie i egzotyczne
Historia w pigułce
Koty perskie, które są bezpośrednimi przodkami kotów perskich, są uważane za jedną z najstarszych ras kotów. Wywodzą się z Bliskiego Wschodu i wciąż nie jest pewne, czy przybyły do Europy w XVI czy XVII wieku. W Ameryce koty perskie zaczęto krzyżować z kotami amerykańskimi krótkowłosymi i brytyjskimi krótkowłosymi w latach pięćdziesiątych XX wieku, aby uzyskać koty perskie o łatwiejszej w utrzymaniu, praktycznej sierści. I udało się - nie zajęło to wielu pokoleń, a rezultatem były koty o płaskich nosach, potężnych ciałach, ale co ważniejsze, krótszej, bardziej puszystej sierści. FIFE uznała rasę w 1984 roku.
Charakter
Jeśli marzysz o kocie perskim, ale odstraszają cię wysokie wymagania dotyczące pielęgnacji, kot egzotyczny jest właśnie dla ciebie. Zachował on swoje cechy fizyczne i charakter. Dla kogo jest odpowiedni? Szczególnie dla osób starszych lub osób, które chcą mieć kota, ale nie chcą pełnej akcji, temperamentnej bestii. "Exotanda" to bardzo spokojny, można powiedzieć wręcz leniwy kot, który ceni sobie wygodę i przytulanie. Są spokojne i zrównoważone, ale lubią spokój, więc nie lubią być ciągnięte z miejsca na miejsce lub gdy ich spokój jest zakłócany. Z tego powodu nie nadają się do domów z mniejszymi dziećmi. Są to jedne z niewielu ras kotów, którym nie przeszkadza samotność, więc nie jest konieczne trzymanie ich w parach.
Pielęgnacja sierści
Miękka, niemal pluszowa sierść wymaga odpowiedniego szczotkowania co najmniej dwa razy w tygodniu. Należy szczególnie dbać o sierść wokół oczu, ponieważ koty egzotyczne cierpią na łzawienie oczu.
Zdrowie
Problemy zdrowotne wynikają głównie z brachycefalii (znacznie skróconego pyszczka). Powoduje to problemy z oddychaniem i uzębieniem. Często pojawiają się wspomniane wyżej problemy z oczami - łzawienie oczu spowodowane podrażnieniami wywołanymi przez kurz lub inne zabrudzenia. Innym ryzykiem jest dziedziczna wielotorbielowatość nerek, ale na szczęście można ją wykryć poprzez badanie psów hodowlanych.