Kot brytyjski

Kraj pochodzenia: Wielka Brytania

Klasyfikacja FIFE: Grupa III - koty krótkowłose i somalijskie

Historia w pigułce

Na Wyspach Brytyjskich ukierunkowana hodowla kotów rozpoczęła się dopiero około początku XIX wieku, do tego czasu były to głównie koty półdzikie. W celu podkreślenia i "dopracowania" cech fizycznych (zwłaszcza w obszarze twarzy) krępych kotów, wyhodowano koty perskie. Ponieważ druga wojna światowa znacznie zmniejszyła liczbę kotów brytyjskich, do rasy trzeba było dodać różne koty (rasy i krzyżówki), aby dopasować je do typu brytyjskiego - tylko po to, aby zachować rasę. "Ojcem" kota brytyjskiego był wielki miłośnik kotów i sędzia Harrison Weir, który zorganizował pierwszą w historii wystawę kotów w Londynie. FIFE uznała kota brytyjskiego krótkowłosego w 1960 roku, w kolorze niebieskim. Kilka lat później do rasy dodano inne odmiany kolorystyczne.

Charakter

Kot brytyjski krótkowłosy jest spokojny, opanowany i dyskretny. Lubi się cicho przytulać, ale zazwyczaj nie jest cieniem swojego człowieka i nie przeszkadza. Ich spokojna, mało aktywna i opanowana natura sprawia, że są odpowiednią rasą dla początkujących i do mieszkania. Brytyjczyk nie potrzebuje wysokich i wytrzymałych drapaków, ponieważ nie jest tak aktywny jak np. kot somalijski czy bengalski. Pasuje do spokojniejszego domu, co czyni go idealnym wyborem dla osób starszych lub rodzin z dorosłymi dziećmi.

Pielęgnacja sierści

Sierść kota brytyjskiego jest krótka i gęsta i nie powinna być zbyt przylegająca. Najpopularniejszym kolorem jest niebieski, a następnie srebrzysty marmurkowy (zwany "Whiskas"). Jednak liliowy, czarny, kremowy, biały lub kombinacja kolorów i wzorów są również powszechne. Dokładne cotygodniowe szczotkowanie jest wystarczające.

Zdrowie

Zagrożenia dla zdrowia obejmują tendencję do otyłości (Brytyjczycy po prostu lubią jeść i dlatego ich waga musi być monitorowana) i problemy ze stawami - właśnie dlatego, że otyłość obciąża stawy. Zagrożeniem mogą być również choroby dziedziczne, takie jak zaburzenia krzepnięcia krwi czy kardiomiopatia przerostowa.