Żywienie królików karłowatych
Twój koszyk jest pusty
Nie wiesz co wybrać? Pomożemy Ci
Króliki są bez wątpienia najpopularniejszymi zwierzętami domowymi na świecie, zaraz po psach i kotach. Szukają towarzystwa swojego właściciela i odpowiednio okazują swoje uczucia. Są urocze i milutkie, ale gdy osiągną dojrzałość płciową, stają się nieprzyjemnymi towarzyszami.
Króliki są bez wątpienia najpopularniejszymi zwierzętami domowymi na świecie, zaraz po psach i kotach. Szukają towarzystwa swojego właściciela i odpowiednio okazują swoje uczucia. Są urocze i milutkie, ale gdy osiągną dojrzałość płciową, stają się nieprzyjemnymi towarzyszami.
Kastracja jest obecnie bardziej znana w przypadku psów i kotów, ale coraz więcej właścicieli królików poddaje je temu zabiegowi, ponieważ znają korzyści płynące z kastracji. Ten niewielki zabieg chirurgiczny usuwa gruczoły płciowe wytwarzające hormony płciowe (tj. jądra u samców, jajniki, jajowody i macicę u samic).
Ale po co w ogóle kastrować? Niewykastrowane samce są terytorialne, agresywne i zaznaczają swoje terytorium śmierdzącym moczem. Samice, zwłaszcza w okresie rui, są nastrojowe i agresywne, a badania wskazują, że nawet 75% niewykastrowanych samic jest narażonych na ryzyko wystąpienia nowotworów macicy. Innym ważnym powodem kastracji jest zapobieganie eksplozji populacji królików (króliki mogą mieć do 5 miotów rocznie). Wykastrowane króliki są zazwyczaj spokojniejsze, czystsze i mniej śmierdzące, więc są świetnymi towarzyszami. Króliki są zwierzętami społecznymi, więc najlepszą możliwą kombinacją do rozmnażania jest wykastrowany samiec i wykastrowana samica.
Kastrację należy przeprowadzić po osiągnięciu dojrzałości płciowej, czyli około 12 tygodni u samców ras mniejszych i karłowatych oraz około 16 tygodni u większych ras, a u samic w wieku 4-6 miesięcy. Odpowiedni wiek do przeprowadzenia zabiegu dla danego zwierzęcia zostanie określony przez lekarza weterynarii.
Jeśli królik nie jest w 100% zdrowy (otyłość, przeziębienie lub inna choroba, która może skomplikować kastrację), kastracji nie można wykonać, dopóki zwierzę nie wyzdrowieje.
Przed zabiegiem nie są wymagane żadne specjalne przygotowania. Króliki, w przeciwieństwie do psów i kotów, nie mogą być głodzone przed zabiegiem, co jest dla nich niebezpieczne. Wręcz przeciwnie, zaleca się umieszczenie siana w skrzyni w drodze do kliniki weterynaryjnej. Nie należy zmieniać jedzenia ani nawyków żywieniowych przez około tydzień przed i tydzień po zabiegu.
Kastracja samca trwa maksymalnie 20 minut, w przypadku samicy zabieg jest bardziej skomplikowany i może trwać nawet 40 minut. Odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Po wybudzeniu ze znieczulenia właściciel może zabrać zwierzę do domu, gdzie zostanie otoczone opieką.
Króliki zazwyczaj nie zwracają uwagi na rany po zabiegu i powinny odpoczywać w domu. Samce królików szybko i bezproblemowo wracają do zdrowia - po powrocie do domu zwykle zaczynają szukać pożywienia i interesują się otoczeniem. Samice, które miały znaczną ingerencję w ciało, wymagają więcej uwagi i muszą odpoczywać do czasu usunięcia szwów (około 7-10 dni po kastracji). Ranę należy sprawdzać codziennie. Skonsultuj się z lekarzem weterynarii w sprawie leków przeciwbólowych i innych możliwych środków.
Po powrocie do domu należy monitorować sposób karmienia i picia oraz stolec. Najczęstszym powikłaniem po kastracji jest brak apetytu po znieczuleniu. Królik powinien zacząć jeść w ciągu jednego dnia od powrotu do domu. Jeśli tak się nie stanie, należy natychmiast skontaktować się z weterynarzem.
Artykuł został napisany we współpracy ze Szpitalem Weterynaryjnym Český Brod.