Jak rozmnażać koralowca siodełkowatego?

Co powinieneś wiedzieć o rybach koralowych

W naturze koralowce można znaleźć głównie w lasach, górach, lasach deszczowych lub na pustyniach, ale także w pobliżu wody od Kanady, przez większość USA po północne stany Ameryki Południowej. Przetrwają bardzo dobrze dzięki charakterystycznemu ubarwieniu przypominającemu śmiertelnie jadowite koralowce wspomniane powyżej. Zwykle są zabarwione na czerwono z charakterystycznymi szerokimi czarno-białymi pasami. Duże oczy z okrągłymi źrenicami są również uderzające w ich wyglądzie.

Ciało koralowca jest smukłe i cylindryczne z małą głową, która kończy się prawie w szpic. Zwykle osiąga długość 65-130 cm, co czyni go jednym z najmniejszych koralowców. Jest aktywna głównie o zmierzchu.

Hodowla rekinów koralowych nie jest zbyt wymagająca, dlatego są one odpowiednimi zwierzętami domowymi nawet dla początkujących. Są to bardzo spokojne węże, które rzadko atakują ludzi. Jeśli wąż koralowy czuje się zagrożony, wykonuje szybkie i gwałtowne ruchy, które sprawiają, że paski na jego ciele szybko mijają, odstraszając w ten sposób wrogów. Może również wydalać bardzo cuchnące wydzieliny z kloaki.

Zimowanie ryjówek koralowych nie jest konieczne, ale jest zalecane. Przy prawidłowym i regularnym zimowaniu wąż może dożyć nawet 15 lat. Z reguły należy zimować tylko zdrowe i dojrzałe osobniki.

W przypadku hodowli zalecamy zakup tylko jednego osobnika lub pary. Należy unikać rozmnażania wielu samców, ponieważ może dochodzić między nimi do walk. Nie jest również dobrym pomysłem łączenie w pary węży o różnych rozmiarach - węże koralowe mają skłonność do kanibalizmu, a mniejszy osobnik może stać się ofiarą.

Niektórzy hodowcy twierdzą, że wąż koralowy jest humorzasty, ale ugryzienia zdarzają się stosunkowo rzadko. Zdarza się to jednak najczęściej podczas obsługi, gdy wąż jest zaskoczony lub gdy opiekun ma na rękach zapach jedzenia. Ugryzienie nie jest bolesne, ale osoba ugryziona odczuwa ulgę.

Jak powinno wyglądać legowisko

Węże koralowe należy trzymać w dobrze wentylowanym terrarium o wymiarach co najmniej 100 x 40 x 40 cm. Odpowiednim podłożem jest kora jodły, wióry bukowe, torf lub ziemia z piaskiem. Ponieważ węże te bardzo lubią kopać nory, nie zalecamy stosowania lignocelulozy, która po wyschnięciu może powodować problemy z oddychaniem. Również drobny żwir lub piasek może powodować komplikacje zdrowotne u zwierzęcia. Ważne jest, aby regularnie czyścić terrarium, zmieniać ściółkę i jak najszybciej usuwać odchody. Zapobiegnie to namnażaniu się bakterii i pasożytów.

Terrarium musi mieć schronienie, w którym wąż może odpoczywać w ciągu dnia, miskę ze świeżą wodą codziennie, grubszą gałąź jako ramę do wspinaczki i skałę z krawędziami, aby ułatwić wężowi koralowemu rozbieranie się. Terrarium powinno być lekko spryskiwane 2-3 razy w tygodniu za pomocą butelki z rozpylaczem, a w okresie linienia codziennie.

Do ogrzewania wystarczy zwykła żarówka umieszczona tak, aby wąż nie mógł się poparzyć. Temperatura bezpośrednio pod żarówką może osiągnąć nawet 35°C, w pozostałej części terrarium należy utrzymywać ją na poziomie 24-26°C z nocnym spadkiem do 19-22°C. Lampy UVA i UVB nie są konieczne, ale na pewno nie zaszkodzą. Zwłaszcza jeśli w terrarium nie ma wystarczającej ilości światła.

Czym karmić koralowce

Na wolności koralowce lubią jeść małe ssaki, jaszczurki, inne węże lub ptaki, ale gdy są trzymane w terrarium, mogą sobie poradzić z mniej zróżnicowaną dietą (jeśli urodziły się w niewoli). Młode karmimy 1-2 pisklętami tygodniowo, dorosłe raz na 10-14 dni gryzoniami o rozsądnych rozmiarach - najczęściej do karmienia używamy myszy laboratoryjnych. Młodym osobnikom można również podawać suplementy witaminowe przeznaczone dla węży, ale w wieku dorosłym nie jest to już konieczne.

Nie karmimy węży podczas hibernacji i nigdy im nie przeszkadzamy. Ważne jest również, aby miały dostęp do świeżej wody (należy ją wymieniać co najmniej raz dziennie) i aby podłoże pod nimi było wilgotne. Powracamy do karmienia dopiero po ustaleniu normalnych warunków termicznych.