Hovawart

Kraj pochodzenia: Niemcy

Klasyfikacja FCI

Grupa 2: Pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie

Sekcja 2 - Psy molosowate (psy górskie)

Z testem pracy.

Wysokość

63 - 70 cm
Samice: 58 - 65 cm

Historia w pigułce

Wzmianki o psach stróżujących (zwanych hofewartami lub hovewartami; luźno tłumaczone jako stróże podwórza) sięgają średniowiecza. Jednak w tamtym czasie praktycznie każdy pies był nazywany "hovewart", niezależnie od wyglądu, umaszczenia czy wielkości. Dopiero na początku XX wieku wygląd i temperament rasy ustabilizowały się w formie odpowiadającej dzisiejszemu Hovawartowi. Kurt F. König, który szukał odpowiednich psów, aby rozpocząć hodowlę ze swoim ojcem, rozpoczął celowy proces hodowlany w obszarach wysokogórskich, gdzie psy, które pasowały do jego wizji, były najbardziej obfite. Krzyżował te psy na przykład z owczarkami niemieckimi lub leonbergerami. Stawiał wysokie wymagania co do charakteru psów, które musiały być pewne siebie, opanowane, odpowiednio i niezależnie reagować na różne sytuacje, a w razie potrzeby bezkompromisowo chronić swojego pana i jego dobytek. Chociaż Hovawarty były najbardziej znane z innych ras, takich jak wspomniany wyżej owczarek niemiecki, były one intensywnie wykorzystywane podczas II wojny światowej. Po zakończeniu wojny rasa została odbudowana po ciężkiej pracy, a jej sława zaczęła ponownie rosnąć. Rasa została uznana przez FCI w 1937 roku, a od 1960 roku tylko psy z testem pracy są dopuszczone do hodowli. W 1986 roku urodził się pierwszy miot Hovawartów w naszym kraju, a mianowicie w hodowli "Z Páralovy zahrady".

Charakter

Równowaga, odwaga i pracowitość. To tylko niektóre z głównych zalet tej pięknej rasy. Nie możemy jednak zapominać, że jest to rasa molosowata, więc podczas treningu będziesz musiał zmierzyć się z pewną dozą uporu. Z drugiej strony Hovawart jest podatny na naukę, więc nie będziesz musiał zbyt ciężko pracować, aby go wyszkolić i wychować. Psy te mają silny instynkt opiekuńczy i są doskonałymi i niezawodnymi stróżami. Nie przeszkadza im przebywanie na zewnątrz przez cały rok, o ile mają wystarczający kontakt z rodziną (dostęp do domu, codzienne wspólne zajęcia itp.). Szkolenie musi być konsekwentne i czułe, bez surowości i nadmiernej presji. Tylko w ten sposób można zyskać oddanego i lojalnego partnera na całe życie. Hovawart jest rasą wszechstronną i ma szeroki zakres zastosowań. Może być również doskonałym psem rodzinnym.

Szata i umaszczenie

Hovawart ma dłuższą, lekko falistą i dobrze przylegającą sierść, która jest bardziej obfita na klatce piersiowej, brzuchu, tylnej części ud i ogonie. Niewielkie białe znaczenia są dozwolone na klatce piersiowej, palcach i końcówce ogona. Poza pierzeniem wystarczy dokładne szczotkowanie raz na jeden do dwóch tygodni. Rasa jest hodowana w trzech kolorach: płowym (złotym), czarnym i srebrnym.

Zdrowie

Hovawart jest stosunkowo zdrową, odporną i długowieczną rasą, biorąc pod uwagę jego rozmiar. Nie jest tak obciążony chorobami dziedzicznymi, ale należy uważać na choroby stawów, które są charakterystyczne dla dużych ras, choć nie występują tak często u tej rasy.