Amerykański terier bezwłosy

Dla jednych jest brzydki, dla innych piękny. Oczywiste jest jednak, że popularność tego bezwłosego teriera wciąż rośnie, a dzięki jego aktywnej, przyjaznej i łatwej do nauczenia naturze nie ma się czemu dziwić.

Kraj pochodzenia

USA

Klasyfikacja FCI

Rasy nieuznane

Wielkość

25 - 41 cm

Historia w pigułce

Teriery te są stosunkowo młodą rasą, gdyż za rok ich powstania podaje się 1972, kiedy to w miocie rat terierów w Luizjanie w USA urodziła się samica rat teriera (rasa praktycznie nieznana w naszym kraju), która w ciągu kilku tygodni po urodzeniu była już w pełni wykluta. Do tej pory nie wyjaśniono, dlaczego jako jedyna urodziła się bez sierści. To właśnie ta suczka o imieniu Josephine stała u początków rasy American Hairless Terrier. Jej hodowca, Edwin Scott, postanowił kontynuować ukierunkowaną hodowlę przy użyciu terierów szczurzych, co odniosło sukces pod koniec lat 90. XX wieku, kiedy uznano bezwłosą odmianę teriera szczurzego. W 2004 roku rasa została uznana przez United Kennel Club jako American Hairless Terrier.

Charakter

Rasa ta jest aktywna, nieustraszona, przyjazna i bardzo odpowiednia do różnych psich sportów. Jest spokojny, inteligentny i bardzo aktywny. Chociaż jest to terier, ma zrównoważony charakter. Uwielbia ludzi, co czasami może prowadzić do problemów z lękiem separacyjnym. Po swoich przodkach odziedziczył jednak instynkt łowiecki, o czym należy pamiętać podczas spacerów na świeżym powietrzu.

Szata i umaszczenie

Większość terierów bezwłosych, jak sama nazwa wskazuje, nie posiada sierści. Dopuszczalne jest jednak, aby wariant bezwłosy miał sierść o długości do 1 mm. Ze względu na bardziej zróżnicowaną pulę genową, w rasie terierów bezwłosych można również znaleźć psy z sierścią. Terier bezwłosy może mieć dowolny kolor skóry, od czysto różowego (który ciemnieje latem, stając się opalenizną) po cętkowany. Psy z sierścią są najczęściej białe lub biało nakrapiane, ale nie spotyka się osobników tricolor i bicolor.

Zdrowie

Terier ten generalnie cieszy się dobrym zdrowiem. Co ciekawe, rasa ta nie jest obciążona żadną chorobą przenoszoną genetycznie. Należy jednak zwrócić większą uwagę na skórę, którą latem należy smarować kremem z czynnikiem ochronnym, a zimą ubierać w ciepłe ubranka. Skóra niektórych psów może być bardziej sucha, dlatego warto smarować ją kremem przeznaczonym dla ras nagich. Na skórze mogą też pojawić się brodawki, zatkane pory (zaskórniki), a u starszych psów - plamy.

Wiadomo...

Dziwne jest również to, że gen, który powoduje brak sierści u tego "nagiego" teriera, nie występuje u żadnych innych ras bezwłosych. Jest to unikalny gen odkryty dopiero w 2017 roku.